Mewa pospolita
Nauka fryzjerstwa przez internet lepiej nauka fryzjerstwa Nogi zielonkawoszare, na spodzie dzioba brak czerwonej plamy. Od tej samej wielkości mewy trójpalczastej i śmieszki w upierzeniu zimowym odróżnia się białymi plamkami na czarnych końcach skrzydeł: nie ma ich w szacie młodocianej; dopiero w trzecim roku życia osiągają ostateczne rozmiary. Dorosłe ptaki w szacie zimowej mają szarobrązowe prążki na głowie i karku. Upierzenie młodych w brudnobrązowe, podłużne plamki, brązowoczarne skrzydła i prawie biały ogon z szerokim, czarnym pasem na końcu. Mewy pospolite zwykle towarzyszą wytrwale statkom wypływającym w morze, czasami razem z mewami żółtonogimi i srebrzystymi. Wydają przenikliwe dźwięki brzmiące jak „skiaa\"; zdenerwowane i niezaniepokojone krzyczą „skak\"; w obronie gniazda skrzeczące „skriii\". Środowisko: Areał lęgowy mewy pospolitej obejmuje umiarkowaną i zimną strefę klimatyczną Eurazji i część Ameryki Północnej, gdzie jej dalszemu rozprzestrzenianiu się stoi na przeszkodzie konkurencja ze strony silniejszej od niej mewy delawarskiej (Larus delawarensis). W większej części swojego areału lęgowego mewa pospolita jest ptakiem śródlądowym. Gnieździ się w małych koloniach nad rzekami i większymi jeziorami. W Europie Środkowej jest przede wszystkim ptakiem wybrzeży, ale wydaje się, że także powoli przesuwa się w głąb lądu. W Polsce na przykład lęgnie się na wysepkach środkowej Wisły. W tym stuleciu rozszerzyła swój obszar lęgowy i zasiedliła Holandię i Islandię. Nad Bałtykiem występuje liczniej niż nad Morzem Północnym i ma tu swoje największe kolonie lęgowe (koło Graswarder i Langenwerder) - w sumie ponad 12 000 par lęgowych. W czasie sztormów stada tych mew uciekają w głąb lądu, co jest sygnałem ostrzegawczym dla rybaków i marynarzy. LO Nr.1 w Makowie Mazowieckim
