Mewa blada
taniec brzucha poznań Potężna, bardzo jasna mewa, bez jakiejkolwiek czerni na upierzeniu. Długość ciała do 80 cm, rozpiętość skrzydeł do 180 cm. Płaszcz (grzbiet i skrzydła) delikatnie niebieskoszary, pozostałe upierzenie białe. Także młode ptaki są o wiele jaśniejsze od innych młodych mew i w upierzeniu przejściowym wydają się prawie białe. Mewa blada jest drapieżnikiem. Często siedzi na najwyższych skałach w koloniach ptaków morskich. Rzadko się odzywa: głos ma chrapliwy. Środowisko: Mewa blada występuje na dalekiej północy w tych samych miejscach, co mewa siodłata. Ale tam, gdzie osiada mewa blada, ta druga się wycofuje. Na Islandii mewa blada jest ptakiem częstym, ale jej liczebność maleje. Poza okresem lęgowym część mew koczuje na Oceanie Arktycznym i wypoczywa na górach lodowych, część dociera także do wybrzeży środkowej i zachodniej Europy. W kwietniu powracają znowu na swoje skały lęgowe. Lęgi: Mewy blade gnieżdżą się pojedynczo lub w małych, na Grenlandii także w większych koloniach. Gniazda umieszcza wysoko na skalistych wyspach nad koloniami innych ptaków, ale także na płaskich miejscach na lądzie, czasami nad wodami śródlądowymi, ale zawsze w pobliżu wybrzeży morskich. Oboje partnerzy budują gniazdo; okres lęgowy maj-czerwiec, wysiadywanie zaczyna się po złożeniu pierwszego jaja i trwa 27-28 dni. Młode usamodzielniają się w sierpniu. Mają wtedy bladobrązową szatę młodociana, ale już po 3 miesiącach pierzą się w swoja pierwszą, nieco jaśniejszą szatę zimową, którą w marcu zmieniają znowu na jeszcze jaśniejszą szatę letnią. projekty domów
